Umut, iyi şeylerin kendiliğinden olacağına inanmak değildir. Bazen hiçbir garanti yokken birlikte hareket etmeye devam etmenin disiplinidir.
Uzun süreli krizler politik özneyi yalnızca öfkelendirmez; yorar, dikkatini parçalar ve etkisiz olduğu hissini büyütür. Bu nedenle duygular politik analizin dışında değil, tam merkezindedir.
Stratejik umut, sonucu romantikleştirmez. Kapasiteyi, riski ve dayanışmayı hesaba katar. Küçük kazanımları görünür kılarak kolektif etkinin öğrenilmesini sağlar.
Belki de bugün ihtiyacımız olan şey iyimserlik değil; başkalarıyla kurduğumuz bağın bizi değiştirebileceğine dair pratik bir sadakattir.
Gizem Onay
@gizem_politics